วันนี้ วันพ่อ ครับ แน่นอนว่าทุกปีก็จะมีการเฉลิมฉลองในรูปแบบต่างๆเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
มองไปในทีวี ผมเห็นประชาชนมากมาย รวมตัวกันที่ลานบรมรูปทรงม้า กล่าวคำอวยพรสรรเสริญ
มองเห็นภาพ ทหารรักษาพระองค์ สวนสนามราชวัลลภ
เมื่อมองดูแล้ว เป็นภาพที่น่าสวยสดงดงามจริงเชียว เชื่อได้ว่าสิ่งนี้ออกมาจากใจ ปวงชนชาวไทย อย่างแท้จริง
แน่นอนเป็นภาพที่สร้างความประทับใจ ตื้นตันอย่างหาที่สุดมิได้ ให้กับผู้ได้พบเห็น
ทว่า....เมื่อมองไปถึงเบื้องหลัง หยาดเหงื่อ ของ....องค์ในหลวง....ของเราแล้ว
แล้วมองย้อนกลับมายัง ประชาชนคนไทย .... สิ่งที่ผมเห็นในปัจจุบัน
แนวคิด .... เศรษฐกิจ ... พอเพียงที่ผมคิดว่า เป็นแนวทางการใช้ชีวิตและเป็นปรัชญาอยู่ในตัว
เป็นแนวคิดที่ผมว่า เหมาะกับ ยุคโลกาภิวัฒน์ นี้ที่สุด .... แต่ สิ่งที่ผมเห็น .... สังคมในสมัยนี้ ..
....... ผมขอจบบทความนี้ แต่เพียงเท่านี้ เพราะเชื่อว่าหาคนที่จะเข้าใจความรู้สึกนึกคิดของผมได้ไม่มากนัก
สิ่งที่พ่อหลวง ห่วงที่สุดนี้ คือ ชาติไทยและคนไทย ผมหวังจะเห็นคนไทยรักกันมากขึ้นทุกวัน
เหนื่อสิ่งอื่นใด ผมหวังว่าจะมีผู้เห็น ถึงความลึกซึ้งของแนวคิดนี้ การเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาและการใช้ชีวิตของคนไทยในเร็ววัน
